W dniach 21.04-25.04. Fundacja Freespirit wzięła udział w drugiej części projektu Euro-Chantier, który odbył się w mieście Gandia w Hiszpanii. Euro-Chantier ma na celu tworzenie programów edukacji rozwojowej. Jego pierwsza część miała miejsce w Paryżu w lutym, kiedy wybierane i przygotowywane były konkretne tematy programów edukacyjnych dla grupy wiekowej 6-11 lat w następujących dziedzinach: edukacja, środowisko, zdrowie i równość płci. W czasie drugiego Euro-Chantier, dopracowywaliśmy rezultaty pierwszego spotkania, wybraliśmy tematy dla uczniów w wieku 12-15 lat i rozpoczęliśmy opracowywanie konkretnych programów wdrażających wybraną tematykę.

 

      

Było bardzo dużo pracy, ale było też bardzo interesująco i wesoło, ponieważ pracowaliśmy w gronie międzynarodowym, gdzie czasami mieszały się różne języki. Uczestnicy warsztatów przyjechali z Polski, Francji, Hiszpanii, Włoch, Senegalu, Beninu i Kamerunu. Następny Euro-Chantier, poświęcony grupie wiekowej 16-18 lat, będzie w Paryżu między 30.06 a 04.07.2008. Z Fundacji Freespirit w Euro-Chantier II udział wzięły Krystyna Choszcz i Anna Zbróg.

Drugi Euro-Chantier, którego celem było stworzenie programu edukacji rozwojowej dla młodych europejczyków w wieku 11-15 lat, odbył się w dniach od 21 do 25 kwietnia 2008 w mieście Gandia w Hiszpanii i został zorganizowany wspólnie przez organizację CRYSALIS i jej partnera hiszpańskiego - GLOBALMON. W projekcie uczestniczyli przedstawiciele następujących organizacji:

  • CRYSALIS (Francja) 
  • ENDA EUROPE (Francja) 
  • BUC TIERS-MONDE (Francja) 
  • GLOBALMON (Hiszpania) 
  • FREESPIRIT FOUNDATION (Polska) 
  • CISP (Włochy) 
  • CAEB (Benin) 
  • ENDA TIERS-MONDE (Senegal)

Dodatkowo, w Euro-Chantier II wzięły również udział następujące osoby: 

  • Philippe MILBERGUE, dyrektor CAP’ACTIONS, zewnętrzny ewaluator projektu
  • Jacques NEMO, Dyrektor CILDA
  • Patrice BOUREE, Szef Wydziału Chorób Pasożytniczych i Tropikalnych Szpitala Bicetre i członek
  • CILDA

 

Poniedziałek 21 kwietnia 2008 

W poniedziałek, pan Jacques Nemo, Dyrektor CILDA, wygłosił wykład na temat „Europejskiej polityki rozwoju w kwestii zdrowia publicznego”. Mówił on o tym jak ważne jest całościowe potraktowanie problemu zdrowia publicznego, które związane jest z szerszym kontekstem łączącym rodzinę, szkołę, społeczność, kraj, jego kulturę, sytuację ekonomiczną, polityczną. Podkreślił on również fakt, że wszelkie programy edukacji zdrowotnej muszą być dostosowane do lokalnych warunków, sposobu życia i opierać się na lokalnych kompetencjach i umiejętnościach, bo kto jak nie mieszkańcy danego kraju najlepiej zna realia i wie co się sprawdzi, a co nie? 
Większość badań, a co za tym idzie metod zapobiegania czy leczenia chorób, zostało przeprowadzonych na gruncie zachodnim. Są one dostosowane do naszych standardów życia, gdzie dostęp do opieki medycznej jest rzeczą normalną - kiedy coś się zaczyna dziać od razu można iść do lekarza, nie czekamy, aż rozchorujemy się na dobre. Niestety, na przykład w Afryce Subsaharyjskiej, 80% populacji nie ma dostępu do opieki medycznej. Co zrobić, jeśli najbliższy ośrodek znajduje się kilkadziesiąt kilometrów dalej, albo wcale go nie ma? Jacques Nemo

wspomniał też, że często nawet zachowanie tak podstawowej zasady higieny jak mycie rąk przed każdym posiłkiem może stać się problemem z powodu braku wody. 

Następny wykład wygłosił Patrice Bouree, Szef Wydziału Chorób Pasożytniczych i Tropikalnych Szpitala Bicetre i członek CILDA. Przedstawił on skrótową historię ewolucji i postępu medycznego od czasów prehistorycznych, aż do naszych czasów. Z ciekawostek, o których opowiadał Patrice Bouree można wspomnieć o rekonstrukcjach nosa przeprowadzanych w Indiach jeszcze przed nasza erą. Okazuje się, że początki chirurgii plastycznej zawdzięczamy cudzołożnikom, którzy w Indiach karani byli obcięciem nosa. W Indiach początek mają też pierwsze szpitale (III w. przed n.e.) i kodeks etyki lekarskiej. Inna ciekawostka związana jest z J.B. Denisem, lekarzem nadwornym Ludwika IV, który podążając za ówczesnym poglądem, że siedlisko duszy znajduje się we krwi, leczył młodego szaleńca przetaczając mu krew jagnięcia, które uważane jest za jedno ze zwierząt o najbardziej spokojnej

naturze...  

 

Wtorek 22 kwietnia 2008

Wtorek zaczął się od przypomnienia prac zrealizowanych w czasie Euro-Chantier I, dotyczących dzieci w wieku 6-11 lat i ogólnym zapoznawaniem się z materiałami dostępnymi w Internecie na tematy dotyczące sytuacji w Afryce – edukacji, pracy dzieci, analfabetyzmu, roli kobiet, środowiska i zdrowia . Zebrane materiały wraz ze stronami internetowymi przekazano nam na pendrive’ach. 

 To był czas na sugestie, komentarze i poprawki do historii afrykańskiego chłopca o imieniu Tekouru, która posłuży do wprowadzenia tematów związanych ze zdrowiem, edukacją, środowiskiem i równością płci. Praca była bardzo intensywna i czasami zwariowana, ponieważ razem pracowały osoby, mówiące różnymi językami, z różnych krajów i kultur. Jak wiadomo, co kraj to obyczaj i sporo czasu zajęło znalezienie złotego środka, który by w jakiś sposób zadowolił wszystkich.

Następnie, Fundacja Freespirit zaprezentowała swoją własną historię, którą przygotowała na Euro-Chantier 2. Jest to opowieść o rodzeństwie Oko i Gifty, i została napisana po to, aby rozbudzić w uczniach chęć pogłębiania tematów związanych z życiem afrykańskich dzieci i zaprezentować przykład żywej, ciekawej i wciągającej historii, która bardziej zainteresuje najmłodszych uczniów.

 

        

 

Oko and Gifty

Life in the remote village of Darkoye was peaceful and everobody was happy. The men looked

after their families, the women took care of the household and food , and the children help

their parents with everyday work around the house and on the farm. 
During the week, the children made all the necessary preparations for the weekly market which

ususally took place at another village. They went to the market to sell their merchandise and

get some food for their families for the earned money. 
Unfortunately, their life became difficult when ....

 

Druga część dnia poświęcona była definicji tematów, podtematów oraz rodzajów narzędzi

edukacyjnych odpowiednich dla przedziału wiekowego 12-15 lat. Odbyła się kolejna intensywna

dyskusja pełna interesujących pomysłów. Ponieważ ogólne tematy wybrane dla poprzedniego

przedziału wiekowego (6-11 lat) wydały nam się najbardziej uniwersalne, zdecydowaliśmy

zatrzymać je także dla tej grupy wiekowej, zmodyfikowaliśmy tylko podtematy: 
1. edukacja:
- edukacja formalna/edukacja nieformalna
- alfabetyzacja
- stołówki szkolne
- prawo do nauki szkolnej
przesłanie dla młodych europejczyków: Nawet mając te same cele, istnieją też inne formy

edukacji, inne systemy nauczania.

2. środowisko:
- bioróżnorodność
- zmiany klimatyczne
- pustynnienie
- gospodarka opadami
przesłanie dla młodych europejczyków: Bioróżnorodność świata jest niezwykle bogata, niestety

jest ona zagrożona i dlatego należy ja chronić.

3. zdrowie:
- niedożywienie/niewłaściwe odżywianie
- malaria
- choroby biegunkowe
- choroby spowodowane brakiem wody pitnej
- rośliny lecznicze
przesłanie dla młodych europejczyków: Zapoznać młodych europejczyków, w wieku 11-15 lat, z

chorobami mało znanymi w Europie i specyficznych dla krajów Południa oraz takimi, których

konsekwencje są o wiele bardziej poważne w krajach Południa niż w krajach Północy.

4. równość płci
ten temat nie będzie poruszany osobno, zostanie on wpleciony w pozostałe tematy


 

Środa 23 kwietnia 2008

W środę zajęliśmy się tzw. fazą pogłębiania. Tutaj pracowaliśmy nad zadaniami, które pozwolą pogłębić wiedzę uczniów na tematy zasygnalizowane w fazie uświadamiania, która jest pierwsza. Podzieliliśmy się na grupy zajmujące się jednym z czterech głównych zagadnień (Fundacja Freespirit była w grupie pracującej nad kwestią edukacji) i opracowywaliśmy propozycje zadań, które mają wykonać uczniowie w wieku 12-15 lat, a następnie akcji, które mogą samodzielnie przygotować. Ten etap prac zakończyliśmy dyskusją w pełnym składzie i wyborem najlepszych propozycji każdej z grup.
Poznaliśmy również metodę edukacyjną, która nazywa się Valodrome i została opracowana przez Centre Athena. Służy ona do tego, aby wzbudzić zainteresowanie uczniów danym tematem, poprzez zaangażowanie ich w specjalnie opracowaną historię. Metoda ta została stworzona w ten sposób, że uczniowie staja się bohaterami historii i to oni dokonują wyborów i decydują o tym jaki będzie miała przebieg.

 

Czwartek 24 kwietnia 2008

W czwartek była znowu praca grupowa. Grupy trochę się przemieszały, żebyśmy mogli się jak najlepiej poznać miedzy sobą. Zajmowaliśmy się przygotowaniem zadania odpowiedniego dla fazy uświadomienia, które pozwoli zaprezentować całość wybranych tematów i podtematów i jednocześnie poruszy i zainspiruje uczniów. 

Nie było to łatwe, bo trzeba było znaleźć rozwiązanie globalne czyli takie, które będzie na tyle uniwersalne, że będzie można je dostosować do rzeczywistości różnych krajów, w których ma być wdrażany projekt. Dodatkowo, każdy miał inny pomysł na to jak wygląda interesująca historia, ale z dużą dawką humoru udało nam się wypracować konsensus. Tutaj trzeba podkreślić, że spośród propozycji wszystkich trzech grup, historia, która najprawdopodobniej zostanie przekształcona w komiks, przygotowana przez naszą grupę spodobała się najbardziej. Nieoceniona w tym zasługa pani Krystyny Choszcz – jej pomysły bardzo wzbogaciły historię i dodały jej spontaniczności i uroku.

 

Piątek 25 kwietnia 2008 

Jak to mówią, czas nie zając i leci... nagle zrobił się piątek czyli ostatni dzień Euro-Chantier II. Od rana kontynuowaliśmy prace nad fazą uświadomienia, które potem podsumowaliśmy w pełnym składzie. Następnie zajęliśmy się opracowaniem zarysu debaty odpowiedniej dla wieku 12-15 lat, przygotowywaliśmy odpowiednie pytania, które maja skłonić uczniów do refleksji i zachęcić ich do dyskusji, a docelowo sprowokować do działania. 

Ostatni dzień warsztatów zakończyliśmy rozdziałem zadań do zrealizowania przez każdego partnera przed Euro-Chantier III. Potem wszyscy wymieniali się adresami mailowymi i dziękowali sobie za wspólnie spędzony czas. Na koniec mała niespodzianka: na bębnie przywiezionym z Senegalu w podarunku dla Fundacji Freespirit, Abdou Karim zagrał i zaśpiewał specjalną piosenkę wyrażając sympatię dla Fundacji Freespirit. Było pięknie . Wieczorem wzięliśmy udział w uroczystym otwarciu afrykańskiego sklepu naszej partnerskiej organizacji – Globalmon.

 

 

Podsumowanie: Krótko mówiąc, Euro-Chantier II to była niezwykle intensywna praca od rana do wieczora (kończyliśmy miedzy 19.00 a 20.00), ale warto było przyjechać. Już sama możliwość współpracy z tak różnymi i wspaniałymi ludźmi jest niezwykle rozwijającym doświadczeniem. Poza tym, sama zawartość warsztatu, wymiana informacji pomiędzy uczestnikami i szukanie konsensusu między ludźmi przybyłymi do Gandii z różnych kręgów kulturowych były bardzo kształcące. A jeśli chodzi o znalezienie złotego środka, to poczucie humoru i śmiech okazały się najlepszym, najbardziej globalnym, ponad kulturowym i najskuteczniejszym rozwiązaniem.

Anna Zbróg